As digitais —que moita xente segue a chamar polaroids, moito despois de que o carrete desaparecese— son fotos planas que amosan como es realmente. É o primeiro que case calquera axencia lle pide a unha cara nova e o que quen empeza estraga con máis constancia, porque todo o instinto di que hai que saír favorecido e toda a graza está precisamente en non saír.
O book ensina o que un equipo pode facer contigo. As digitais ensinan con que empezou ese equipo. Ninguén con experiencia se fía do primeiro sen ver o segundo.
Unha parede e unha fiestra son todo o estudio.O equipo
Un móbil dos últimos anos. Unha parede lisa, branca, crema ou gris claro. Unha fiestra. Alguén que prema o botón. Iso é todo o material. Un trípode e o temporizador serven se estás soa, pero con outra persoa vai máis rápido e o encadre sae mellor.
A luz
Ponte de cara á fiestra, coa luz do día na cara e a parede detrás. Nada de flash. Non dispares coa fiestra ás costas ou sairás en silueta. Evita o sol duro do mediodía a través do vidro, que talla sombras baixo os ollos e envellece a calquera dez anos. Un día anubrado é case perfecto.
Desactiva todos os axustes de beleza do móbil, incluídos os que veñen activados por defecto e dos que ninguén te avisou. Desactiva o modo retrato e o desenfoque de fondo. Dispara en modo normal e á máxima resolución.
Que poñer
Roupa cinguida, lisa, sen marca. Para mulleres, normalmente un top axustado con vaqueiros, ou un traxe de baño sinxelo se estás cómoda e a axencia o pediu. Para homes, camiseta lisa axustada e vaqueiros; sen camiseta só se o piden. Descalza ou con tacóns sinxelos para os planos enteiros, e di cal dos dous.
Nada folgado, nada estampado, ningún logotipo. A roupa está para amosar a túa forma, non para que a miren.
Pelo e cara
Pelo solto, cepillado, natural, e recollido cara atrás en polo menos unha tanda. Sen peitearte con calor nada que non leves habitualmente. Maquillaxe ningunha, ou o mínimo imprescindible se hai algo da pel que prefires non amosar —aínda que a pel se retoca na etapa profesional e unha cara humana non sorprende a ninguén.
Xoias fóra. Lentes de sol fóra. Se levas lentes cada día, unha foto con elas e o resto sen.
Os nove encadres
- Cabeza e ombros, de fronte á cámara, expresión neutra.
- Cabeza e ombros, de fronte á cámara, sorriso real con dentes.
- Cabeza e ombros, perfil esquerdo.
- Cabeza e ombros, perfil dereito.
- Plano enteiro, de fronte, brazos relaxados aos lados.
- Plano enteiro, de lado.
- Plano enteiro, de costas.
- Tres cuartos, de fronte, mans fóra dos petos.
- Mans, se che interesa o traballo de partes ou de axuste.
Encadra cada foto en vertical. Cámara á altura do peito para os planos enteiros e á altura dos ollos para os de cara; disparar cara arriba dende a cintura deforma as proporcións e é o erro de encadre máis común nas tandas de principiante.
Nove encadres, sen estilismo, sen filtro.Como colocarse
Non poses. Ponte de pé como te pos. Peso repartido, ombros baixos, brazos colgando, queixo nivelado. A expresión neutra é neutra de verdade: nin severa, nin con moriños, nin con medio sorriso sostido. Mira ao obxectivo, non á pantalla.
Vaiche parecer raro. Suponse que si. Alguén está a intentar ler as túas proporcións e a túa cara, e unha pose estorba ás dúas cousas.
Que arruína unha tanda sen facer ruído
- Filtros, suavizado de pel e calquera modo beleza. Detéctanse ao instante e poñen en dúbida todo o resto da ficha.
- Recortar os pés nun plano enteiro.
- Fondos abarrotados: unha cama, un radiador, un tendal, un espello co fotógrafo dentro.
- Sombra dura do plafón do teito en vez de luz do día.
- Fotos de hai máis duns meses, ou anteriores a un cambio de pelo ou de forma.
- Capturas de pantalla de fotos, que perden resolución dúas veces.
Renóvaas
Cada tres ou catro meses, e axiña despois de calquera cambio de cor, de corte ou de forma perceptible. Unha tanda que xa non se parece a quen aparece na proba vale menos que non ter ningunha.
Onde viven na túa ficha
En CastHub as túas fotos, o nome, as categorías e a cidade son a parte pública do perfil. Medidas, tallas, datos de contacto e o resto do material profesional só se abren a contas de empresa que pasaron a verificación de identidade. Se manteis un álbum pechado, a petición viaxa nun só sentido: unha empresa verificada pode pedilo, ti decides, e podes retirar o acceso despois. Ninguén o abre navegando.
Unhas boas digitais levan uns corenta minutos e non custan nada. Para unha modelo sen representación é o máis rendible que se pode facer nunha tarde.
