Η δραματική σχολή είναι μία είσοδος σε αυτό το επάγγελμα. Δεν είναι η είσοδος, και το να τη θεωρείς τη μοναδική πόρτα αφήνει πολλούς ικανούς ανθρώπους απέξω από ένα κτίριο που ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσαν να πληρώσουν. Όταν ένας διευθυντής κάστινγκ ανοίγει τον φάκελο ενός αγνώστου, ζυγίζει τρία πράγματα: πώς δείχνεις, πώς ακούγεσαι στην κάμερα, και αν μπορεί να βασιστεί ότι θα εμφανιστείς προετοιμασμένος. Η σχολή βοηθά και στα τρία. Απλώς δεν είναι το μόνο που βοηθά.
Οι σπουδές και οι ρόλοι είναι δύο διαφορετικά προβλήματα
Όσοι μπαίνουν τώρα τα μπερδεύουν συνεχώς, και το μπέρδεμα κοστίζει. Οι σπουδές είναι η ικανότητα να κάνεις τη δουλειά. Οι ρόλοι είναι η απόδειξη ότι κάποιος σου την εμπιστεύτηκε ήδη. Μπορείς να αρχίσεις να μαζεύεις το δεύτερο πολύ πριν τελειώσεις το πρώτο, και οι περισσότεροι ηθοποιοί που δουλεύουν έκαναν ακριβώς αυτό.
Οι σπουδές δεν χρειάζεται να σημαίνουν τρία χρόνια. Βραδινά μαθήματα, μια τοπική ομάδα, ένα εργαστήριο τεχνικής σε έξι σαββατοκύριακα, ένας σκηνοθέτης που δεν είναι φίλος σου και σου δίνει παρατηρήσεις που δεν σου αρέσουν — όλα αυτά είναι σπουδές. Αυτό που μετράει είναι να σε σκηνοθετεί επανειλημμένα κάποιος που δεν έχει κανέναν λόγο να είναι ευγενικός, και να μάθεις να δέχεσαι μια παρατήρηση χωρίς να αμύνεσαι.
Να σε σκηνοθετεί κάποιος χωρίς λόγο να είναι ευγενικός.Η φωτογραφία κάστινγκ είναι εργαλείο, όχι πορτρέτο
Πρέπει να μοιάζει με το πώς θα έμπαινες από εκείνη την πόρτα σήμερα το απόγευμα. Τα σημερινά μαλλιά, το σημερινό βάρος, μάτια καθαρά ορατά, φόντο που δεν παλεύει με το πρόσωπό σου, και ρετούς τόσο ελαφρύ που κανείς δεν το προσέχει.
Το ακριβό λάθος είναι το στυλιζάρισμα. Μια φωτογραφία που σε μετατρέπει σε έναν καλύτερα φωτισμένο, ελαφρώς άλλον άνθρωπο, είναι χειρότερη από το να μην έχεις καμία, γιατί όποιος σε περνά στη μικρή λίστα βάσει αυτής συναντά έναν άγνωστο στην ακρόαση και αναθεωρεί σιωπηλά τη γνώμη του για την κρίση σου.
Το πρώτο σου σόουριλ δεν χρειάζεται ρόλους
Κανείς δεν επιλέγεται χωρίς σόουριλ και κανείς δεν έχει σόουριλ χωρίς να έχει επιλεγεί — παγίδα μόνο αν δεχτείς την προϋπόθεση. Ένα πρώτο μοντάζ μπορεί να χτιστεί από σκηνές που γύρισες μόνος, από ένα δίδυμο τραβηγμένο με άλλον ηθοποιό σε ένα αξιοπρεπές κινητό, από ταινίες σχολής, ή από μια μικρού μήκους που κάνεις επειδή δεν θα την έκανε κανείς άλλος.
Δύο λεπτά είναι γενναιόδωρα. Εξήντα δευτερόλεπτα που δείχνουν ένα πράγμα καθαρά κερδίζουν κάθε φορά τέσσερα λεπτά θραυσμάτων. Άνοιξε με την πιο δυνατή σου στιγμή· οι άνθρωποι αποφασίζουν γρήγορα, και από ένα αργό ξεκίνημα σπάνια γυρίζει κανείς.
Μάθε το σελφ-τέιπ πριν το χρειαστείς
Το σελφ-τέιπ είναι πλέον απλώς ο τρόπος με τον οποίο γίνονται οι ακροάσεις. Μεγάλο μέρος του πρώτου γύρου δεν φέρνει καθόλου τον ηθοποιό σε αίθουσα, κάτι που έκανε αθόρυβα το κάδρο, τον ήχο και το φως κομμάτι της τέχνης αντί για λεπτομέρεια που εξετάζεται μετά.
Ο πήχης του εξοπλισμού είναι χαμηλός: ένα κινητό, ένα παράθυρο, ένας λείος τοίχος, ένα ήσυχο δωμάτιο και κάποιος που δίνει τα αντίλογα χωρίς να σε βιάζει. Το επίπεδο, δυστυχώς, είναι υψηλό, ακριβώς επειδή όλοι οι άλλοι έχουν τον ίδιο εξοπλισμό.
Να ξέρεις σε τι είδους κάλεσμα απαντάς
Ένα ανοιχτό κάστινγκ, μια γνωριμία, ένα αίτημα για σελφ-τέιπ, ένας δεύτερος γύρος και μια πρόβα κοστουμιών είναι πέντε διαφορετικά γεγονότα με πέντε διαφορετικές προσδοκίες, και το να μπαίνεις στο ένα νομίζοντας ότι είναι το άλλο είναι τραχύς τρόπος να μάθεις τη διαφορά.
Στο CastHub, παραγωγοί, πρακτορεία και μάρκες δημοσιεύουν κάστινγκ και οι ηθοποιοί κάνουν αίτηση απευθείας. Η αγγελία φαίνεται· η λίστα με το ποιοι έκαναν αίτηση δεν φαίνεται και μένει στην εταιρεία που τη δημοσίευσε. Κάθε αίτηση έχει μια κατάσταση που βλέπεις: υποβλήθηκε, στη μικρή λίστα, προσκλήθηκε, μετά επιλέχθηκε ή όχι. Το τελευταίο ακούγεται διαδικαστικό και δεν είναι. Το πιο σκληρό στις πρώτες ακροάσεις δεν είναι η απόρριψη, αλλά το να μη μαθαίνεις ποτέ.
Οι περισσότεροι πρώτοι γύροι γίνονται πια σε ένα τέτοιο δωμάτιο.Να έχεις την κάρτα έτοιμη πριν τη χρειαστείς
Οι ευκαιρίες έρχονται με σύντομες προθεσμίες. Όνομα, ηλικιακό εύρος που παίζεις, πόλη, οι ρόλοι που διαβάζεις, σωματικά στοιχεία, σπουδές, όσοι ρόλοι υπάρχουν και ένας σύνδεσμος στο σόουριλ. Κράτα τη ενημερωμένη — ηθοποιός που στα είκοσι επτά έχει ακόμη είκοσι δύο στην κάρτα καίει το πρωινό όλων, και το δικό του.
Ο λογαριασμός ταλέντου είναι δωρεάν. Η αίτηση σε κάστινγκ εδώ δεν κοστίζει τίποτα, και δεν θα έπρεπε να κοστίζει πουθενά.
Απέναντι σε τι να είσαι επιφυλακτικός
Πρόσεχε ό,τι πουλά πρόσβαση αντί για τέχνη. Πληρωμένες παρουσιάσεις που υπόσχονται ατζέντηδες στην αίθουσα. Σεμινάρια των οποίων το πραγματικό προϊόν είναι η εκπροσώπηση. Πρακτορεία που σε υπογράφουν με τον όρο να φωτογραφηθείς με δικά σου έξοδα στον δικό τους φωτογράφο. Παλιά μοτίβα, και ακόμη δουλεύουν, κυρίως επειδή πιάνουν σε ανθρώπους που το θέλουν τόσο πολύ ώστε σταματούν να ρωτούν. Ένα αληθινό πρακτορείο κερδίζει ποσοστό από δουλειά για την οποία πληρώθηκες. Δεν χρεώνει για να μπεις.
Το ειλικρινές χρονοδιάγραμμα
Η πρόοδος σε αυτή τη δουλειά έρχεται με σκαμπανεβάσματα. Μπορεί να περάσει ένας χρόνος σχεδόν άδειος και μετά να πέσουν τρεις δουλειές σε έξι εβδομάδες, επειδή το πρόσωπό σου ταίριαξε επιτέλους σε κάτι που γυριζόταν. Αυτό που ελέγχεις είναι να είσαι έτοιμος και να σε βρίσκουν: μια πρόσφατη φωτογραφία, ένα σόουριλ που δουλεύει, μια συμπληρωμένη κάρτα, η ικανότητα να γυρίσεις ένα σελφ-τέιπ μέσα σε μια μέρα, και αρκετό πείσμα για τις σιωπηλές περιόδους.
Το CastHub δεν εκπροσωπεί κανέναν και δεν υπόσχεται δουλειά. Βάζει μια σωστή κάρτα μπροστά σε όσους πραγματικά κάνουν κάστινγκ, και μετά κάνει στην άκρη.
