Tanıtım videon yoksa kimse seni seçmiyor, seçilmeyince de video çıkaracak bir iş bulamıyorsun. Gerçekten kısır bir döngü; çoğu kişinin bunu bir kapı değil duvar sanmasının sebebi de bu. Oysa izin beklemeyi bıraktığın anda göründüğünden çok daha hızlı dağılıyor.
Tanıtım videosu kariyerinin dökümü değildir. Kamera karşısında izlenebildiğini gösteren kısa bir kanıttır. Video beklemekle video yapmak arasındaki bütün fark bu ayrımda saklı.
Doksan saniye başlı başına bir tanıtım videosudur.İlk video nereden çıkar
- Kendi çektiğin sahneler. İki oyuncu, bir telefon, bir üçayak, sessiz bir mekân ve sana yakıştığı için seçilmiş bir sahne. En hızlı yol bu ve en az kullanılanı da bu.
- Öğrenci filmleri. Sinema okulları sürekli oyuncu arar, iş çoğunlukla ücretsizdir ama görüntü gerçektir. Kaydın bir kopyasını alacağını önceden ve yazılı olarak konuş; yoksa bir yıl boyunca peşinden koşarsın.
- Deneme kayıtların. Düzgün çekilmiş, sesi temiz, arka planı sade bir deneme kaydı gayet kullanılabilir malzemedir. Güçlü bir doksan saniyenin nereden geldiğini kimse dert etmez.
- Çektiğin bir kısa film. Daha yavaş ve daha zor, ama rolü sen belirlersin; kimsenin teklif etmediği rolü kendine yazmak köklü bir gelenektir.
Videoda gerçekte ne olmalı
Altmış saniye ile iki dakika arası. Elinde gerçekten güçlü tek bir sahne varsa, video yalnızca o sahneden ibaret olabilir ve işini görür.
En iyi anınla aç. Jenerik kartıyla değil, yavaş bir açılmayla değil, üstüne müzik binmiş atmosferik çekim derlemesiyle değil; ilk beş saniyenin içinde yüzün ve izlenmeye değer bir şey yapıyor olmalısın. İnsanlar ileri sarar. Saracaklarını kabul et.
Çeşitliliğini ancak gösterecek malzemen varsa göster. İyi oynanmış iki zıt sahne, çoğunda kapı önünde durduğun beş sahneyi döver. Ve her klipte net biçimde görünüyor olman şart: seçme yönetmeni kadrodaki üç kişiden hangisinin sen olduğunu çözmek zorunda kalıyorsa, o klip yerini hak etmiyordur.
Neler dışarıda kalmalı
- Uzun mekân tanıtım çekimleri ve sen konuşmadan önceki her şey.
- Diyaloğun üstüne serilmiş müzik. Seni duymaları gerekiyor, arkadaki parçayı değil.
- Sahnenin iyi tarafının başkasında olduğu klipler.
- On ikinci sıradan çekilmiş tiyatro kaydı.
- Birkaç yıldan eski olan ya da görünüşündeki ciddi bir değişiklikten önceye ait her şey.
- Başa konmuş jenerik, logo ve isim kartı. İsmini bir yere koyacaksan sona koy.
İlk videoların çoğu böyle çekilir.Tek uzun video yerine ayrı klipler
Artık alışkanlık, birleşik videonun yanında tek tek sahneleri de ayrı ayrı erişilebilir tutmak yönünde; çünkü belirli bir tonu arayan bir seçme yönetmeni o sahneyi görmek ister, yaptığın her şeyin turunu değil. Üstelik doğru klibi doğru işin önüne koymanı sağlar.
Video nereye konur
Hesap açtırmadan, uygulama indirtmeden ve yirmi saniye tamponlamadan açılan bir yere. Sonra bağlantıyı kartına koy; seçmeyi yapanlar zaten oraya bakacak.
CastHub üzerinde kartın fotoğraflarını, rollerini, ölçülerini ve görüntülerine giden bağlantıyı taşır. Herkese açık taraf fotoğraflarını, adını, rollerini ve şehrini gösterir; ölçülerin, portfolyo ayrıntıların ve iletişim bilgilerin doğrulamanın arkasında kalır ve yalnızca kim olduğunu kanıtlamış kurumsal hesaplara açılır. Tanıtım videosu bağlantısının yeri üç ayrı sosyal hesaba dağılmak değil karttır; sebebi basit: teslim tarihi sıkışmış bir seçmeci onu aramaya çıkmaz.
Ne sıklıkla yenilenir
İçindekinden daha iyi bir şey çektiğin her seferde. Tanıtım videosu yaşayan bir belgedir, anıt değil. En sık görülen hata kötü bir ilk video değildir; dört yıl boyunca hiç değişmemiş, fena olmayan bir ilk videodur.
Kimse yeni başlayan birinden yayınlanmış işlerle dolu bir tanıtım videosu beklemiyor. Kamera karşısında nasıl biri olduğunu görmek istiyorlar. İlk videonun yapması gereken tek şey bu ve bunu yapmaya bir telefon, bir oyuncu arkadaş ve boş bir öğleden sonra yeter.