Zapytaj pięciu osób z tej branży, czym jest casting, a dostaniesz pięć nieco różnych odpowiedzi, wszystkie prawdziwe. Słowo to obejmuje casting otwarty w wynajętej sali, piętnastominutowe go-see w agencji, nagranie self-tape zrobione we własnej sypialni, callback, na którym w pokoju siedzi wreszcie reżyser, oraz przymiarkę, która odbywa się, gdy już masz tę pracę.
To osobne wydarzenia o osobnych regułach, a przyjście na jedno po przygotowaniu się do drugiego to sposób, w jaki większość aktorów i modelek poznaje tę różnicę. Oto czym każde z nich naprawdę jest.
Korytarz też należy do tej pracy.Casting otwarty
Casting otwarty jest dokładnie tym, na co wygląda: naborem bez zaproszeń, na który może przyjść każdy, kto pasuje do opublikowanego briefu. Agencje robią je, żeby znaleźć nowe twarze. Produkcje robią je, kiedy potrzebują wielu osób albo kiedy szukają czegoś tak konkretnego, że zwykłe kartoteki tego nie dają.
Licz się z kolejką, formularzem, zdjęciem zrobionym na miejscu i może dziewięćdziesięcioma sekundami uwagi. Weź wymiary spisane na kartce, weź zdjęcia naturalne, jeśli je masz, ubierz się prosto i przylegająco, a włosy i twarz miej takie, jakie masz na co dzień. Najczęstszy błąd na castingu otwartym to przesadna stylizacja — ludzie prowadzący nabór próbują zobaczyć surowy materiał, a ty właśnie im to utrudniłaś.
Go-see
Go-see to umówione spotkanie, zwykle załatwione przez agencję, na którym przedstawiasz siebie i swoją książkę klientowi lub reżyserowi castingu. Nikt nie nagrywa. Wchodzisz, pokazujesz portfolio, patrzą na ciebie na żywo, może zrobią zdjęcie naturalne, i wychodzisz. Może trwać cztery minuty.
Go-see sprawiają wrażenie niczego szczególnego i są ogromnie ważne. To ten moment, w którym klient decyduje, czy karta zgadza się z człowiekiem. Bądź punktualna, bądź łatwa we współpracy, znaj swoje wymiary bez zaglądania do telefonu i nie wypełniaj ciszy nerwami.
Nagranie self-tape
Prośba o self-tape to casting, który odbywa się w całości po twojej stronie. Dostajesz strony sceny, brief, termin i wskazówki techniczne; nagrywasz siebie grającą tę scenę i wysyłasz.
Dla dużej części pracy ekranowej to dziś zwyczajna pierwsza runda, co znaczy, że jakość techniczna twojego nagrania stała się częścią twojego castingu. Dźwięk liczy się bardziej niż obraz. Ktoś, kto czyta z tobą i cię nie pogania, liczy się bardziej niż jedno i drugie. Termin nie jest elastyczny: dobre nagranie, które przychodzi nazajutrz rano, nie jest dobrym nagraniem.
Callback
Callback oznacza, że komuś pierwsza runda spodobała się na tyle, by przyjrzeć się bliżej, a w pokoju zwykle jest więcej ludzi: reżyser, producent, czasem klient. Mogą cię poprosić, żebyś zagrała tę samą scenę inaczej, przeczytała nową albo wykonała wskazówkę, która przeczy wszystkiemu, co przygotowałaś.
To ostatnie nie jest podpuchą. To cały sens callbacku. Że potrafisz dowieźć wersję przećwiczoną, już wiedzą; kupują to, czy potrafisz się dostroić. Ubierz się tak jak za pierwszym razem, jeśli zadziałało, bo ludzie pamiętają obrazem, a konsekwencja pomaga im cię umieścić.
Czytanie w parze
Dwoje lub więcej aktorów z krótkiej listy czyta razem, a produkcja sprawdza, które zestawienie się trzyma. Warto wiedzieć, że wynik często nie ma nic wspólnego z tym, kto jest lepszy. Czytanie w parze dotyczy dopasowania, a dopasowanie to nie ranking.
Kiedy pracujesz, ktoś zawsze pisze.Przymiarka
Przymiarka to nie casting. Masz tę pracę. Kostiumownia sprawdza, czy to, co już istnieje, zadziała na tobie, i to jest dokładnie ta chwila, w której karta z upiększonymi wymiarami zamienia się w kosztowne popołudnie dla działu, który nie może już tego naprawić.
Przyjdź w czystej, prostej bieliźnie, weź buty, o które proszono, i powiedz o wszystkim, co zmieniło się od czasu angażu, zanim ktoś odkryje to zamkiem błyskawicznym.
Jak działają castingi na CastHub
Producenci, agencje i marki publikują tu castingi, a wykonawcy zgłaszają się bezpośrednio. Samo ogłoszenie jest jawne; kto się zgłosił, zostaje przy firmie, która je wystawiła, i taki kierunek jest właściwy. Zgłoszenie jest darmowe i wszędzie powinno być darmowe — nikt uczciwy nie każe ci płacić za prawo do bycia rozpatrzoną.
Każde zgłoszenie ma widoczny stan: wysłane, na krótkiej liście, zaproszone, a potem wybrane lub nie. Brzmi to proceduralnie do czasu, aż spędzisz sezon, wysyłając zgłoszenia w ciszę. Wiedza o tym, na jakim etapie coś stoi, to większość tego, czego początkującym naprawdę brakuje.
Jak porządnie czytać brief castingowy
- Rola i przedział wiekowy. Wiek grany, nie twoja data urodzenia.
- Terminy. Łącznie z przymiarką i ewentualnym dniem podróży, nie tylko zdjęcia.
- Miejsce. I kto płaci za to, żeby cię tam dowieźć.
- Wykorzystanie. Gdzie ukaże się gotowa praca, na jakich terytoriach i jak długo.
- Stawka. Jeśli brief milczy, zapytaj przed zgłoszeniem.
- Nagość lub treści intymne. To musi być na piśmie w briefie. Nigdy w dniu zdjęć.
Brief odpowiadający na wszystkie sześć punktów to profesjonalne ogłoszenie o pracę. Brief nieodpowiadający na żaden to powód, by zadać pytania, zanim poświęcisz mu dzień swojego życia.
