Никој не ве избира без шоурил и никој не ве става во ништо за да можете да составите еден. Проблемот навистина се врти во круг и токму затоа толкумина го доживуваат како ѕид наместо како врата. Во стварност се распаѓа многу побрзо отколку што изгледа, штом ќе престанете да чекате дозвола.
Шоурилот не е евиденција на вашата кариера. Тој е краток доказ дека може да се гледа во вас пред камера. Во таа разлика лежи целата разлика меѓу чекањето шоурил и правењето шоурил.
Деведесет секунди се цел шоурил.Од каде доаѓа првиот шоурил
- Сцени што сами ги снимате. Двајца актери, телефон, статив, мирно место и сцена избрана затоа што ви лежи. Тоа е најбрзиот пат и воедно најмалку користениот.
- Студентски филмови. Филмските школи избираат актери непрекинато, работата обично е неплатена, но материјалот е вистински. Договорете однапред и писмено дека ќе добиете копија, инаку ќе поминете година барајќи ја.
- Самоснимки. Снимка направена како што треба, со чист звук и еднобојна позадина, е сосема употреблив материјал. Никого не го интересира од каде доаѓаат силни деведесет секунди.
- Краток филм што сами го правите. Побавно и потешко, но улогата ја држите вие, а да си ја напишете улогата што никој не ви ја нуди е стара традиција.
Што навистина треба да има во него
Меѓу шеесет секунди и две минути. Ако имате една навистина силна сцена, шоурилот може да биде само таа сцена и сепак ќе си ја заврши работата.
Отворете со вашиот најдобар момент. Без картичка со наслов, без бавно претопување, без монтажа од атмосферски кадри со музика врз нив: вашето лице, кое прави нешто вредно за гледање, во првите пет секунди. Луѓето премотуваат. Сметајте дека ќе премотаат.
Покажувајте распон само ако имате со што. Две контрастни, добро одиграни сцени бијат пет сцени во кои претежно стоите на врата. И во секој кадар мора јасно да се гледате: ако режисерката на кастинг мора да заклучува кој од тројцата во кадарот сте вие, тој кадар не го заслужува своето место.
Што останува надвор
- Долгите воведни кадри и сè што доаѓа пред вашата прва реплика.
- Музика распослана врз дијалогот. Треба да ве слушнат вас, а не подлогата.
- Кадри во кои подобрата половина од сцената ја има некој друг.
- Театарски снимки правени од дванаесеттиот ред.
- Сè постаро од неколку години или од времето пред забележлива промена во вашиот изглед.
- Шпица, логоа и картичка со име на почетокот. Ако името треба да стои некаде, ставете го на крај.
Така настануваат повеќето први шоурили.Одделните кадри бијат еден долг шоурил
Навиката сега е поединечните сцени да се држат достапни и одделно, покрај обединетиот шоурил, зашто оној што бара определен регистар ја сака токму таа сцена, а не обиколка на сè што сте одиграле досега. Освен тоа ви овозможува да го ставите вистинскиот кадар пред вистинската работа.
Каде стои шоурилот
Некаде каде што се отвора без сметка, без апликација и без дваесет секунди вчитување. Потоа ставете ја врската на вашата картичка, таму каде што луѓето од кастинг навистина ќе ја побараат.
На CastHub вашата картичка ги носи вашите фотографии, типовите улоги, мерките и врска до вашиот снимен материјал. Јавната страна покажува фотографии, име, типови улоги и град; мерките, деталите од портфолиото и контактите остануваат зад проверката и се отвораат само за фирмени сметки што докажале кои се. Врската до шоурилот припаѓа на картичката, а не расфрлана низ три друштвени профили, од проста причина: оној на кого му виси рок нема да тргне да ја бара.
Колку често се прави одново
Секогаш кога ќе снимите нешто подобро од она што веќе е внатре. Шоурилот е жив документ, а не споменик. Најчестиот промашај не е лош прв шоурил, туку пристоен прв шоурил што не се променил четири години.
Никој од почетник не очекува шоурил полн со емитувани улоги. Очекуваат да видат каков сте пред камера. Тоа е сè што првиот шоурил мора да направи, а телефон, партнер за сцена и едно слободно попладне сосема стигаат за тоа.
